Nicaragua in
Wij kwamen vrij laat (15.00 uur) bij de grens aan. Aangezien de grenskantoren aan de kant van Nicaragua om 17.00 uur dicht gaan hebben we nog even getwijfeld of we deze dag nog wel de grens over zouden gaan. We reden deze dag op met een Britse motorrijder. Uiteindelijk stonden we gezamenlijk om 15.00 uur op het drukke grenskantoor pleintje.Bij de grens maakt het niet uit of je eerst naar de Aduana gaat of eerst naar de Immigratie. Wij kozen voor de Aduana.
Municipality (Gemeente)
Er stond onmiddellijk een man voor onze neus met een "bonnetjesboekje” met mooie stempels erop. Hij vertelde dat we verplicht waren per persoon en de auto 1 USD te betalen. De motorrijder betaalde voor hemzelf, de passagier en de motor. Toen wij de man vertelden dat we het gek vonden ook voor de auto te moeten betalen, hoefde dat ook in een keer niet meer en hoefden we alleen voor ons tweeen te betalen. We kregen al snel het gevoel dat we hier voor iets betaalden dat niet verplicht was.
Tijdelijke import van de Waggel
De dame achter het loket vulde een aantal gegevens van de Waggel in de computer in en in No Time kwam het "felbegeerde” papiertje uit de computer rollen. Met dit papiertje moesten we het juiste mannetje opzoeken die de Waggel even van binnen moest zien. Al met al was alles snel geregeld. Marcel kreeg geen stempel in het paspoort zoals dit in Guatemala en Honduras het geval was geweest, maar alleen een papiertje waar we zuinig op moesten zijn, herhaalde de vrouw een paar keer.
Visum
Bij het eerste loket werd het immigratieformulier ingevuld. Met dit formulier op naar het volgende loket. Hier moest je de paspoorten laten zien, dit bleek de immigratie van Honduras te zijn. Deze man vroeg 3 USD per persoon (zie info Honduras) en hij overhandigde de paspoorten binnendoor naar zijn collega van Nicaragua. Dit is dan de persoon die de entree in Nicaragua verzorgt. Je betaalt per persoon 5 USD toeristen belasting en 2 USD voor iets dat ons niet helemaal duidelijk is geworden. De afgestempelde bonnetjes worden in de pasporten gedaan.
WA-verzekering voor de auto
Nog voordat we de Waggel waren uitgestapt kwam er al iemand naar ons toe lopen die ons vertelde dat we verzekering moesten kopen. Dit zou 12 dollar kosten. Wat het uiteindelijk zou dekken kon de man ons niet vertellen. Wij hebben de man vriendelijk verteld dat we onze eigen verzekering hadden om zo onder deze "verplichte verzekering” uit te komen.
De Britse motorrijder kocht de verzekering wel. Toen we Nicaragua in wilden rijden nadat we alle formaliteiten hadden afgerond, moesten we bij de laatste controle alle papieren nog een keer laten zien. Deze politieagent vroeg meteen naar ons verzekeringsbewijs en wij vertelden dat wij onze eigen verzekering hadden. Dit wilde hij dan ook zien. Wij gaven hem onze kopie van de WA-verzekering in Amerika. Deze had wel alleen dekking in Amerika en was 6 maanden geleden al verlopen, maar de politieagent bestudeerde het document, overlegde nog even met zijn "verzekeringsmannetje” en knikte instemmend naar ons en gaf de verlopen WA-verzekering voor Amerika weer terug. We konden doorrijden.
We weten nog niet of het afsluiten van de verzekering bij de grens nu echt verplicht is, maar het gemak waarmee we met een totaal ander papier doorgelaten werden doet ons toch vermoeden dat ze een nieuwe manier hebben gevonden om geld te vragen.
En toen een dag later…
Bij een politiecontrole (waar een agent ons probeerde te beboeten voor een overtreding die we niet hadden begaan) werd wederom naar ons verzekeringsdocument gevraagd. Ook hier lieten wij weer onze "eigen polis” zien. Deze agent vroeg nog even of we geen lokale verzekering hadden afgesloten bij de grens. Toen we vertelden dat deze verzekering het reizen in alle landen van Centraal Amerika dekte en dat dit was goedgekeurd bij de grensovergang, gaf hij ons het papiertje weer terug en konden we doorrijden.
Nicaragua uit
Wij hadden gehoord dat de grensovergang van Nicaragua naar Costa Rica iets verschrikkelijks moest zijn. Lange wachttijden, vervelende mensen (veel ritselaars) en lastige beambten. We besloten daarom zo vroeg mogelijk naar de grens te gaan. In juli 2010 was de grens vanaf 0600 uur geopend en toen wij er om half 8 aankwamen was het er al redelijk druk.Als je bij de (enige) grensovergang aankomt staat er een hele rij vrachtwagens. Hier kun je als gewone auto voorbij rijden. Voordat je de poort binnenrijdt "moet” je nog naar de municipality om je 2x1 USD donatie te doen. Je krijgt hier weer een bonnetje van. We zijn er nog steeds niet uit of dit nu een verplichting is of niet. Deze keer werden we niet gevraagd 1 USD voor de auto te betalen.
Als je door de poort naar binnen rijdt worden je kentekengegevens door een inspecteur genoteerd. Daarna geeft hij je een bonnetje. Dit heb je later weer nodig. Het proces is heel strikt bij het vertrek uit Nicaragua.
Visum
Vervolgens moet je eerst naar de Immigratie. Hier moet je (voor de eerste keer) zelf een formulier invullen en dan krijg je de "Exit-stamp” in je paspoort. Veel jongetjes proberen je een formulier te verkopen voor een paar dollar, maar deze krijg je (gratis) van het mannetje achter het loket.
De exitstempel is heel belangrijk omdat hiermee je 90 dagen in Guatemala, Honduras, El Salvador en Nicaragua beëindigd worden. Je betaalt hier 2 USD per persoon voor.
Cancellen tijdelijke import van de Waggel
Als je de immigratie gehad hebt, moet je een politieman opsporen die op het terrein rondloopt. Aan hem moet je de tijdelijke import papieren en het bonnetje dat je bij de poort hebt gekregen overhandigen. In ons geval wilde de agent nog even in de Waggel kijken. Na even gekletst te hebben over de finale tussen Nederland en Spanje zette hij een paar krabbels op de tijdelijke import papieren en het bonnetje.
Met deze krabbels konden we naar het douanekantoor voor het cancellen van de tijdelijke import papieren. Je overhandigt je papieren aan de dame achter (in ons geval) het middelste loket. Ook zij krabbelt dan iets op je tijdelijke importpapieren en het bonnetje. Zij houdt de tijdelijke import papieren maar het bonnetje zouden we terugkrijgen van de dame van het loket ernaast (helaas was ze er even niet). Toen ze na een tijdje toch nog achter het loket verscheen krabbelde ze ook iets op het bonnetje, zette een stempel en overhandigde ons het bonnetje. Hiermee was de exit procedure afgerond. Het bonnetje moet je later bij het wegrijden overhandigen bij de laatste controle.
Overzicht kosten:
Tijdelijke import Waggel 90 dagen: Euro 0,-
Entree Visum (90 dagen voor Guatemala,
Honduras, El Salvador en Nicaragua): USD 14,-
"Verplichte verzekering Nicaragua” USD 0 (kost 12 USD)
Municipality donatie in en uit USD 4
Cancellen tijdelijke import Waggel: USD 0,-
Exitstempel in paspoort USD 4,- +
Totale grenskosten Guatemala USD 22,- (17 euro)
Statistieken en Budget:
Aantal overnachtingen: 4
Gemiddelde prijs voor overnachtingen: 5,27 euro
Totaal gereden kilometers: 528 km
Gemiddelde dieselprijs: 0,72 euro/liter
Politie in Nicaragua
Wij zijn voor de tweede keer aangehouden in Centraal Amerika waar een politieagent ons probeerde te beboeten voor niets. We reden achter een aantal "slome” vrachtwagens de berg op toen we er bij een politiecontrole uitgepikt werden. Toen ik mijn (internationaal) rijbewijs overhandigde vertelde de agent dat ik een boete kreeg voor het inhalen bij een doorgetrokken streep. Die streep was er, maar wij waren helemaal niet aan het inhalen geweest. In eerste instantie moesten wij lachen, maar toen de man het internationale rijbewijs niet terug wilde geven en vertelde dat er eerst betaald moest worden hebben wij ons "anti-boete” formulier tevoorschijn gehaald en dit aan de agent laten zien. Op dit formulier moeten de gegevens van de agent worden ingevuld en wij moeten als "brave Nederlandse burgers” dit formulier opsturen naar onze ambassade.
De woorden "naam van de agent”, "identificatienummer” en "ambassade” waren voldoende om de agent tot inkeer te brengen en we kregen het internationale rijbewijs weer overhandigd en konden doorrijden.
Dit formulier is in Word-formaat op de "download pagina” te downloaden.
